Se mi scius flugi  (pola popolkanto)
soprano:Ivana Karašová, klavarakompano: Tadeusz Karaš
1
Se mi scius flugi, kiel la ansero, 
flugus mi al Joĉjo Silezian teron,
super la kabanoj, kampoj kaj la kortoj, 
kien Joĉjon ĵetis la terura sorto. 
2
Mia knabineto, vana via flugo, 
vi ne trovos Joĉjon sur la kamp' ĉe l' plugo, 
vi lin ne ekvidos eĉ el alta arbo, 
ĉar li sub la tero hakas nigran karbon.
3
Donu radieton, ho, arĝenta stelo, 
kaj mi dislumigos en minej' malhelon, 
ke amata Joĉjo kun ministoj kune
vivu pli kontente, ĝoje kaj pli sune. 

Nur mankas vi (moldava romanco)
soprano:Ivana Karašová, klavarakompano: Tadeusz Karaš
1
Hirundoj suden flugas jam,
de prujno blankas vasta kamp',
abundas pro rikolt' la viv',
nur mankas vi, nur mankas vi.
Revenu, kara amatin'!
Mi revas ĉirkaŭbraki vin.
Finiĝu longa nia dis'
per dolĉa kis', per dolĉa kis'.
2
Ĉu vi memoras pri ĉi lok',
kie promenis ni dum nokt'?
Ĝis nun tremetas mia kor'
pro l' rememor', pro l' rememor'.
Virinoj estas kvazaŭ stel',
mirigas nin ilia bel'.
Sed ĉiujn ja superas vi:
vi belas pli, vi belas pli.

3
Festeno regas en anim',
per amo vi lumigas ĝin.
Feliĉon portas tiu flam'
de via am', de via am'.
Ĉi tie regas la aŭtun'
kaj foliaro falas nun.
Nur ial ne revenas vi,
nur mankas vi, nur mankas vi.

NUR HAZARDO ESTAS VIV‘ (Život je jen náhoda)
muziko: Jaroslav Ježek (1906-1942)
esperantigis kaj interpretas: Vladimír Türk
Nur  hazardo estas viv‘, vi foje sinkas, foje supras vi,
vivo fluas en pasiv‘ kaj maron similas ĝi.
Ĉiu celas al la mar‘, ĉu vivmatene, ĉu dum finvesper‘,
kiun trompas vera am‘, do ne dubu pri esper‘.
/: Foje la viv‘ certe konvinkos vin, ke mirakla estas la am‘,
   oraj fiŝoj ekflugos en proksim‘, vi komprenos jam.
   Viv‘ similas al fontan‘, kiun amo transformas je la vin‘
   kaj hazardo estas am‘, ĉiama homa destin‘:/.

BELA ROZO (Krásná růže v sadu kvetla)

esperantigis kaj interpretas: Vladimír Türk

1. Bela roz´ ĝardene floris ĉe l´ kabano de najbar´
     /: amatino ĝin priploris, avidante trans la bar´:/.
2. Nokte kuris mi el domo, ŝtelon helpis pala Lun´
    /: se min kaptos tiu homo, certe venos lia pun´:/.
3. Kun la rozo mi rapidis, tuj degelis ŝia kor´
    /: la dankemon ŝi ne bridis, nokto plenis de amor´:/.
4. Roso falis frumatene kaj denove sonas plor´
    /: velkis rozo surkusene, malaperis la odor´:/.
Antonín Sova (1864-1928)
Pastoralo (1901)  
muzikigis kaj interpretas: Pavla Dvořáková

Ho, Ondoj de la Nokto, bruu nur,
malriĉan bordon batu via kur‘;
mi lasos pensojn flugi kun la vent‘
kaj mem senmova restos en silent‘.

Sur la Paŝtej‘ de Revoj en montar‘
embuksas nekonata ĉasistar‘:
revenos multaj kun danĝera vund‘
kaj multajn eĉ englutos la profund‘.

Post kiam estingiĝos nokta lamp‘,
mi hundon sendos al la paŝta kamp‘,
kaj ĝi, la nigra Hundo de Malĝoj‘,
repelos ilin al la hejma voj‘...